میان دامن حقوق بشر و دامنهی مقدسات همواره دعواست. هر اندازه که حقوق بشر پیشروی میکند تا آزادی بیشتری به بیان و نقدِ آدمی بدهد، مقدسات هم مصادیق بیشتری پیدا میکند تا مبادا تیر نقد و نفی به حرم و حریمِ معتقدان و دینداران برسد.
البته مادهی ۲۰ از میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی، مرز این رویارویی را تعیین کرده تا مبادا به نام حقوق بشر و آزادی بیان راهی به خشونت و نفرتپراکنی “قومی و نژادی و مذهبی” باز شود؛ این سه توصیفِ قومی، نژادی و مذهبی در بند ۲ از این ماده آمده و نقض آن قابل پیگرد قضایی است.