۱۳۹۷ آذر ۲۰, سه‌شنبه

یک زندانی در زندان ارومیه اعدام شد


خبرگزاری هرانا – صبح روز جاری یک زندانی محبوس در زندان ارومیه که روز یکشنبه جهت اجرای حکم به سلول انفرادی منتقل شده بود، اعدام شد. این زندانی از بابت اتهام مربوط به جرائم مواد مخدر به اعدام محکوم شده بودند.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، صبح امروز دوشنبه ۱۹ آذرماه ۱۳۹۷ یک زندانی محبوس در زندان ارومیه اعدام شد.
هویت این زندانی “یونس عزیزی”، اهل شهرستان نقده و از بند ۱۴ زندان ارومیه توسط هرانا احراز شده است.
یونس عزیزی با اتهامات مربوط به جرایم مواد مخدر به اعدام محکوم شده بود و از سال ۹۵ در زندان ارومیه محبوس بود.
آقای عزیزی، روز یکشنبه ۱۸ آذرماه، جهت اجرای حکم به سلول‌های انفرادی زندان ارومیه منتقل شده بود.
اعدام این زندانی تا لحظه تنظیم خبر توسط مراجع رسمی اطلاع رسانی نشده است.
بنا بر گزارش نهادهای بین‌المللی، ایران به تناسب سرانه جمعیت و میزان اعدام، رتبه نخست اعدام شهروندان خود در دنیا را دارد.
نهاد آمار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران به روال هر ساله همزمان با ۱۰ اکتبر (۱۸ مهرماه)، روز جهانی مبارزه علیه مجازات اعدام گزارش یک ساله خود از وضعیت اجرای حکم اعدام در ایران منتشر کرد. بنا بر این گزارش، در بازه زمانی یکساله (مهر ۹۶ تا مهر ۹۷) حکم اعدام ۲۵۶ نفر در ایران به اجرا در آمده است که از این تعداد ۱۵ نفر در ملاء عام اعدام شدند.
همچنین ۶۸ درصد اعدام‌های صورت گرفته در ایران توسط دولت یا نهاد قضایی اطلاع رسانی نمیشوند که اصطلاحاً آن را اعدام “مخفیانه” می‌خوانند.

گزارشی از آخرین وضعیت بازداشت‌شدگان هفت‌تپه/ اسماعیل بخشی و سپیده قلیان در بیست و یکمین روز بازداشت


خبرگزاری هرانا – اسماعیل بخشی فعال کارگری و سپیده قلیان فعال مدنی پس از گذشت بیست و یک روز از زمان بازداشت که در جریان اعتراضات کارگران نیشکر هفت تپه صورت گرفته بود همچنان در بازداشت به سر می‌برند. خانواده این بازداشت‌شدگان از یکشنبه هفته گذشته و پس از ملاقات و اطلاع از ضرب و شتم فرزندانشان هیچ تماسی از جانب آنها نداشته و علیرغم پیگیری‌های مکرر آنها و وکیلشان پاسخی از سمت مسئولین دریافت نکرده‌اند. اسماعیل بخشی و سپیده قلیان از تاریخ ۲۷ آبان‌ماه توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی در اهواز منتقل شده‌اند.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، اسماعیل بخشی و سپیده قلیان، فعالین بازداشت شده در جریان اعتراضات کارگران نیشکر هفت تپه پس از گذشت بیست و یک روز کماکان در بازداشت به سر می‌برد.
یک منبع نزدیک به خانواده این بازداشت‌شدگان در گفتگو با گزارشگر هرانا گفت: “پس از ملاقات یکشنبه هفته گذشته خانواده اسماعیل بخشی و سپیده قلیان از شرایط سخت نگهداری و ضرب و شتم فرزندانشان مطلع شدند. اسماعیل بخشی و سپیده قلیان از آن زمان تاکنون هیچ تماسی با خانواده‌های خود نداشته‌اند. بی‌خبری از وضعیت آنها و موافقت نکردن نیروهای امنیتی جهت ملاقات وکیل با آنها علیرغم دستور دادستان شوش بر نگرانی خانواده‌هایشان افزوده است”.
این منبع همچنین افزود: “علیرغم پیگیری‌های مکرر خانواده سپیده قلیان و گرفتن نامه ملاقات از دادستان شوش، نیروهای امنیتی از ملاقات مجدد آنها با وی جلوگیری می‌کنند و اجازه ملاقات و مطالعه پرونده به خانم زیلابی وکیل ایشان نیز داده نمی‌شود”.
روز سه شنبه ۱۳ آذرماه عسل محمدی، فعال کارگری و دانشجوی داروسازی واحد علوم دارویی دانشگاه آزاد تهران نیز در ارتباط با تجمعات کارگری استان خوزستان توسط نیروهای امنیتی در تهران بازداشت شده و ابتدا به شوش و سپس به اهواز منتقل شده است.
به گفته یک منبع نزدیک به خانواده عسل محمدی، خانواده وی روز جاری پس از پیگیری‌های مکرر در دادسرای شوش و اهواز نهایتا موفق به ملاقات با فرزند خود شدند. با این حال از وضعیت وی اطلاع دقیقی از دست نیست.
همچنین علی نجاتی، عضو سندیکای کارگران مجتمع نیشکر هفت‌تپه نیز با گذشت ده روز از زمان بازداشت کماکان در بازداشت و بی‌خبری به‌سر می‌‌برد.
این عضو سندیکای کارگران مجتمع هفت تپه در تاریخ ۸ آذرماه، همزمان با ادامه با تجمعات کارگران این مجتمع توسط نیروهای امنیتی همراه با ضرب و شتم بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده بود.
لازم به اشاره است روز یکشنبه ۲۷ آبان‌ماه ۱۳۹۷، دستکم ۲۰ تن از جمله تمامی اعضای مجمع نمایندگان کارگری نیشکر هفت‌تپه به همراه چند فعال کارگری، یک فعال مدنی و تعدادی از شاغلین و مدیران شرکت که جهت پیگیری وضعیت بازداشت‌شدگان در پلیس امنیت حاضر شده بودند در محل پلیس امنیت شوش بازداشت شده بودند. تا زمان تنظیم این گزارش تمامی این افراد بجز سپیده قلیان فعال مدنی و اسماعیل بخشی فعال کارگری با قرار وثیقه یا کفالت آزاد شده‌اند.
سپیده قلیان متولد ۱۳۷۴، فعال مدنی اهل اهواز پیشتر نیز در تاریخ ۶ اسفند ۹۵ در منزل پدری بازداشت و در تاریخ ۱۱ اسفندماه همان سال با قرار وثیقه ۲۰۰ میلیون تومانی و تا پایان مراحل دادرسی از بازداشتگاه اداره اطلاعات اهواز آزاد شده بود.
کارگران کشت و صنعت نیشکر هفت تپه در اعتراض به پرداخت نشدن حقوق و مزایا و نیز برای مطالبه بازگشت این واحد به بخش دولتی طی ماه اخیر اقدام به برپایی تجمعات اعتراضی کرده‌ بودند.
کشت و صنعت هفت تپه، قدیمی ترین کارخانه تولید شکر از نیشکر در کشور است که نیم قرن از تاسیس آن می‌گذرد و طبق اصل ۴۴ قانون اساسی اواخر سال ۱۳۹۴ از سوی سازمان خصوصی سازی از چرخه دولتی خارج و به بخش خصوصی واگذار شد.
حدود چهار هزار نفر به صورت رسمی، قراردادی و پیمانکاری در بخش های مختلف این شرکت بزرگ تولید شکر مشغول کار هستند.
شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت تپه در ۱۵ کیلومتری شهر شوش در شمال خوزستان واقع است.

http://jazayerimohadese.blogfa.com/post/720


شکنجه و شکستن پاهای ارژنگ داوودی در زندان مرکزی زاهدان توسط مسئولین زندان



ارژنگ داوودی معلم و زندانی سیاسی در زندان مرکزی زاهدان بر اثر پرتاب از بلندی در قرنطینه زندان زاهدان از ناحیه دو پا دچار شکستگی شده است.
بنا به خبرهای دریافتی از زندان مرکزی زاهدان، ارژنگ داوودی زندانی سیاسی از روز ۱۲ اسفند در اعتراض به وضعیت نامناسب زندان مرکزی زاهدان اقدام به اعتصاب غذا کرده بود و مسئولین زندان مرکزی زاهدان پس از اطلاع از انتشار خبر اعتصاب غذا و شرایط غیر انسانی وی در قرنطینه این زندان روز ۱۴ فروردین ۱۳۹۷، ارژنگ داوودی را احضار کرده و به مدت یک ساعت و نیم مورد بازجویی و تهدید قرار داده بودند، پس از بیرون آمدن از اتاق توسط معاون رئیس زندان غلامرضا قدیر در حالیکه پابند و دستبند داشت از بالای پله های طبقه دوم ساختمان به پایین پرتاب شد.
این زندانی سیاسی که بدلیل داشتن پابند و دستبند قادر به کنترل نبود، در اثر پرتاب دچار شکستگی ران پای راست از دو نقطه، شکستگی ساق پای چپ، در رفتن کتف و ضرب دیدگی مهره های کمر شده است.
وی تا آخر عمر قادر به راه رفتن نیست و هم اکنون در حد بسیار محدودی با واکر قادر به حرکت است.
این زندانی سیاسی نه ماه محروم از خدمات پزشکی، هواخوری و درقرنطینهزندانمرکزیزاهدانمحبوسبودهاست.
ارژنگ داوودی زندانی سیاسی ۶۴ ساله، به اتهام محاربه، تبلیغ علیه نظام، تشکیل جمعیت غیرقانونی و توهین به نظام به اعدام و ۲۰ سال حبس تعزیری محکوم شده است ولی هم اکنون در قرنطینه زندان زاهدان محبوس می‌باشد. آقای داوودی در سال ۲۰۱۳ دستگیر و ۱۶ ماه پس از بازداشت به اتهام‌ راه‌اندازی و تاسیس «جنبش آزادی ایرانیان» و «کنفدراسیون دانشجویان ایرانی» توهین به رهبر و بنیانگذار جمهوری اسلامی و مسئولان نظام و روحانیان و توهین به مقدسات به ۱۵ سال زندان، ۷۴ ضربه شلاق و پنج سال محرومیت از حقوق اجتماعی محکوم شد.
در سال ۲۰۱۴، شعبه یکم دادگاه انقلاب کرج این زندانی سیاسی را به اتهام «محاربه از راه ارتباط با سازمان مجاهدین خلق» به اعدام محکوم کرد که این حکم در فروردین ماه ۹۵ به ۵ سال حبس در تبعید کاهش یافت. وی با گذراندن سیزده سال حبس، همچنان از حق مرخصی محروم می باشد.
وی در سال‌های زندان، بارها مورد شکنجه‌های وحشیانه قرار گرفته و بخشی از بینایی و شنوایی خود را در اثر این شکنجه‌ها از دست داده است.

https://zisteman.blogspot.com/

محکومیت دو وکیل دادگستری به ۱۲ سال حبس



دو وکیل دادگستری به نام‌های آرش کیخسروی و قاسم شعله‌سعدی به اتهام اجتماع و تبانی و فعالیت تبلیغی علیه نظام در مجموع به ۱۲ سال حبس محکوم شدند.
ابوذر نصراللهی، وکیل مدافع آرش کیخسروی اعلام کرد « آرش کیخسروی به اتهام “اجتماع و تبانی” به پنج سال و به اتهام “فعالیت تبلیغی علیه نظام” به یک سال حبس محکوم شده است
براساس گفته این وکیل دادگستری، قاسم شعله‌سعدی، از دیگر وکلا بازداشت شده همراه با موکلش با محکومیت مشابه مواجه شده است.
قاسم شعله‌سعدی و آرش کیخسروی، از وکلای دادگستری روز ۲۷ مرداد ۹۷ پس از یک تجمع مسالمت‌آمیز مقابل مجلس ایران، در اعتراض به قرارداد تقسیم خزر بازداشت و پس از صدور قرار کفالت، به زندان تهران بزرگ (فشافویه) منتقل شده‌اند.
از میان آنان قاسم شعله‌سعدی روز ۱۳ آذرماه ۱۳۹۷ در پایان ساعات اداری با قرار وثیقه و کفالت از زندان آزاد شده است.
سازمان عفو بین المللروز ۱۲ شهریور ۱۳۹۷، با محکوم کردن بازداشت گسترده وکلا و فعالان حقوق زنان در ایران اعلام کرد «مقامات ایرانی با این بازداشت‌های غیرقانونی به دنبال سرکوب کامل جامعه مدنی و قرار دادن مدافعان حقوق بشر در جوی سرشار از ارعاب و خفقان هستند
فیلیپ لوتر مدیر تحقیقات بخش خاورمیانه و آفریقای شمالی عفو بین الملل اعلام کرد «وضعیت حقوق بشر در ایران به نطقه‌ی بحران رسیده است. ابراز نگرانی‌های ملایم کافی نیست. ما خواهان واکنش جدی از سوی جامعه بین المللی هستیم. آنها باید از مقامات ایران بخواهند که حملات خود علیه مدافعان حقوق بشر از جمله وکلای حقوق بشری و فعالان حقوق زنان را متوقف کنند و بلافاصله و بدون قید و شرط کسانی که اخیرا بازداشت شده اند را آزاد کرده و تضمین کنند که هر فرد بازداشت شده از زمان دستگیری به وکیل دسترسی داشته باشد
لازم به ذکر است که رژیم ایران طی سال‌های اخیر با احضار، بازداشت، صدور احکام سنگین با اتهامات امنیتی و سیاسی حقوق وکلا و مدافعان حقوق بشر و زندانیان سیاسی را سلب کرده است.
تنها در سال ۲۰۱۸ بیش از ۱۴ وکیل و فعال حقوق بشری توسط رژیم ایران بازداشت شده‌اند.
https://zisteman.blogspot.com/

رحیم ذبیحی، فیلمساز کرد اهل بانه،

بدن بی‌جان رحیم ذبیحی، فیلمساز کرد اهل بانه، همراه با برادرش شامگاه جمعه ۱۶ آذر در جاده روستای «نیزه‌رود» در شهرستان بانه پیدا شده است. خودروی آنها در پی حادثه‌ای که از سوی برخی شاهدان محلی مشکوک تلقی شده، به دره کوچک کنار جاده سقوط کرده و آتش گرفته است.
به گزارش خبرگزاری فارس وابسته به سپاه پاسداران، خودروی برادران ذبیحی به دلیلی نامعلوم از جاده منحرف شده، به دره سقوط کرده و آتش گرفته است.هر دو سرنشین این خودرو جان خود را از دست داده و سوخته‌اند.
هنوز علت حادثه مشخص نشده و پزشکی قانونی در مورد هویت سرنشینان خودرو اظهار نظر قطعی نکرده است، اما تحقیقات اولیه نشان می‌دهد سند مالکیت خودرو به نام همسر رحیم ذبیحی است و او و برادرش، کیوان ذبیحی، سرنشینان آن بوده‌اند.
شاهدان محلی این احتمال را مطرح کرده‌اند که دو سرنشین خودرو قبل از سانحه به قتل رسیده و آتش‌سوزی ساختگی بوده باشد.
برخی از شاهدان عینی گفته‌اند دست این دو نفر بسته بوده و برخی نیز گفته‌اند سرنشینان بر روی صندلی عقب خودرو بوده‌اند.
رحیم ذبیحی کارگردانی فیلم‌های زیادی را در کارنامه خود دارد که بارها در جشنواره‌های داخلی و خارجی مورد تقدیر قرار گرفته‌اند.
او در سال ۱۳۸۱ اولین فیلم کوتاه خود را به نام «هاوار» ساخت و پس از آن فیلم‌های متعدد کوتاه از جمله «ستلایت»، «گریز»، «پایان جنگ»، «استرس» و «مردی که به گردش رفت» و چندین فیلم بلند از جمله «سرزمین افسانه»، «بابا نوئل گریست» و «روز بعد» را کارگردانی کرده است.
بیشتر فیلم‌های ذبیحی به خشونت علیه زنان و کودکان و قربانیان جنگ می‌پردازند.
رحیم ذبیحی در سال 1381 اولین فیلم کوتاه خود را به نام«هاوار» ساخت که در جشنواره های داخلی و خارجی مورد توجه صاحب نظران و منتقدان سینما قرار گرفت.
دریافت دیپلم های افتخار متعدد از دست سینماگران برجسته کشورمان و کسب جوایز از جشنواره های معتبر بین المللی به خاطر ساخت فیلم هایش در کارنامه کاری این فیلم ساز جوان و متعهد نشانه توانمندی او در ساخت فیلم بوده است.
آخرین ساخته رحیم ذبیحی فیلم مستند «سنگ مزاری برای برادر شهیدم» می باشد که یک فیلم مستند 40 دقیقه ای است و در سال 1390 برای صدا و سیمای مرکز کردستان تهیه و تولید شده بود.
این فیلم نامزد بهترین فیلم مستند دوازدهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت (انقلاب و دفاع مقدس) بود که همزمان با هفته دفاع مقدس در روزهای 3 تا 7 مهر ماه جاری به مرکزیت استان کرمان در 64 منطقه مرزی در 16 استان کشور و 9 کشور جهان برگزار ‌شد.
فیلم مستند «سنگ مزاری برای برادر شهیدم» همچنین در هشتمین دوره جشنواره فیلم کوتاه دینی رویش در شهر مشهد مقدس و در بخش مسابقه ملی جایزه ویژه هیات داوران را گرفت و در ششمین دوره جشنواره بین‌المللی «سینما حقیقت» تهران 1391 نیز موفق به کسب رتبه برتر در بخش جنگ شد.
https://zisteman.blogspot.com/

وزارت خارجه آمریکا در ادامه پیام توئیتری خود درباره ثروت علی خامنه ای نوشته است

وزارت خارجه آمریکا در پیامی در توئیتر خود به مناسبت روز جهانی مبارزه با فساد به ثروت حاکمان ایران و فساد دستگاه حکومتی جمهوری اسلامی اشاره کرد.در این توئیت که یکشنبه 18 آذر منتشر شد، آمده است: «امروز روز جهانی مبارزه با فساد است. با تاسف برای مردم ایران، حکومت آنها مملو از ریاکاران فاسد است. یکی از آنها خامنه ای است که یک صندوق سرمایه معاف از مالیات با میلیاردها دلار ثروت دارد
اشاره وزارت خارجه آمریکا به ستاد اجرایی فرمان امام است که براساس گزارش رویترز این نهاد زیر نظر رهبر رژیم مسلط بر ایران 95 میلیارد دلار ثروت دارد.
وزارت خارجه آمریکا در ادامه پیام توئیتری خود درباره ثروت علی خامنه ای نوشته است: «او که مرد مقدسی خوانده می‌شود، املاک اقلیت‌های دینی را می‌گیردو بعد پول نقد را به سپاه پاسداران منتقل می‌کند
مایک پمپئو، وزیر خارجه آمریکا، روز شنبه در آستانه روز بین المللی مبارزه با فساد، بر ضرورت همکاری در مبارزه با فساد در سطحی جهانی تاکید کرد.
.
https://zisteman.blogspot.com/

جمهوری اسلامی در هفتادمین سالگرد تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر


    محمود امیری‌مقدممدیر سازمان حقوق بشر ایران
 هفتادسالپیش در چنین روزی، دهم دسامبر ۱۹۴۸، در حالی که حدود سه سال از پایان جنگ جهانی دوم می‌گذشت، مجمع عمومی سازمان ملل متحد، اعلامیه جهانی حقوق بشر را به‌تصویب رساند. این اعلامیه به عقیده بسیاری، مهم‌ترین سندی است که سازمان ملل تصویب کرده است. در اعلامیه جهانی حقوق بشر برای اولین‌بار کشورهای عضو با مذاهب، فرهنگ‌ها و پیشینه‌های متفاوت، درمورد حقوق غیر قابل انکار بشر موافقت کردند.از بین۵۸ کشور عضو سازمان ملل متحد در آن زمان، ۴۸ کشور به این اعلامیه رأی مثبت دادند؛ هیچ کشوری رأی منفی نداد و فقط ۱۰ کشور یا رأی ندادند و یا رأی ممتنع دادند. در آن روز ایران، عراق و افغانستان، تنها کشورهای غرب آسیا بودند که به نفع اعلامیه رأی دادند.اعلامیه جهانی با اشاره به اینکه «کرامت ذاتی همه اعضای خانواده بشریت، بنیاد آزادی، عدالت و صلح در جهان است» آغاز می‌شود.این اعلامیه همچنین تأکید می‌کند که حقوق بشر جهان‌شمول است، یعنی اینکه همه انسان‌ها بدون توجه به سن، جنسیت، تعلق قومی و ملی، رنگ پوست، زبان، محل زندگی و شغل، از این حقوق به‌طور برابر برخوردارند.این اعلامیه جهانی، شامل حقوق مدنی و سیاسی مانند حق حیات، آزادی، آزادی بیان و حفظ حریم خصوصی و حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی مانند تامین اجتماعی، بهداشت و آموزش و پرورش است.در ۱۰ سال گذشته، تمرکز اصلی سازمان حقوق بشر ایران روی مجازات اعدام بوده است. اگرچه موضوع مجازات اعدام، تحت مبحث «حق حیات» که به‌صراحت در ماده ۳ اعلامیه حقوق بشر ذکر شده، می‌گنجد، ولی چندین ماده دیگر این اعلامیه جهانی نیز دربرگیرنده منع مجازات اعدام‌اند. مسائل مربوط به دادرسی عادلانه و حاکمیت قانون، شکنجه و رفتارهای غیرانسانی، و تبعیض بر اساس عقیده، جنسیت و سن در پرونده‌های مربوط به مجازات اعدام، به وضوح مشاهده می‌شوند . بنابراین، ما حق حیات را به‌عنوان بنیادی‌ترین حق بشر و مبارزه با مجازات اعدام را به‌عنوان یکی از اصلی‌ترین راه‌های مبارزه برای پیشبرد حقوق بشر محسوب می‌کنیم
حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران
در
۴۰ سالگذشته،جمهوری اسلامی ایرانیکی از بزرگ‌ترین کشورهای ناقض حقوق بشر بوده است. حقوق بشر در سراسر ایران، هم به موجب قانون و هم برخلاف قانون و به علت رفتارهای خودسرانه قوه قضاییه، نقض می‌شود.به عنوان مثال، در قوانین ایران به‌ویژه در قانون مجازات اسلامی، چندین ماده وجود دارد که در آن، شهروندان مقابل قانون برابر نیستند و براساس باور دینی و جنسیت، مورد تبعیض قرار می‌گیرند. قانون مجازات اسلامی همچنین شامل مجازات‌های غیرانسانی مانند قطع عضو، شلاق و شیوه‌های مختلف اعدام ازجمله اعدام در ملاء‌عام می‌‌شود که در تضاد کامل با حقوق بین‌المللی بشر است. نقض قانونی حقوق بشر در ایران فقط به قانون مجازات اسلامی ختم نمی‌شود‌؛ بلکه ساختار قدرت در جمهوری اسلامی طبق مندرجات قانون اساسی، با اصول حقوق بشر مغایرت دارد. مثال بارز آن، لزوم حضور یک «مرد» «شیعه‌ دوازده‌امامی» در صدر قدرت است که فی‌نفسه هم تبعیض جنسیتی و هم تبعیض دینی -برخلاف اصول بنیادین حقوق بشری- در آن دیده می‌شود. این مشکل را می‌توان در بسیاری دیگر از ارکان قانون اساسی ایران مشاهده کرد. در واقع، استقرار حقوق بشر براساس اعلامیه جهانی، بدون تغییرات اساسی در قوانین کشور، امکان‌پذیر نیست.از سوی دیگر، بسیاری از موارد نقض حقوق بشر در ایران درحالی صورت می‌گیرد که این حقوق در چهارچوب قوانین فعلی کشور تضمین شده‌اند. برای مثال با وجود تضمین دادرسی عادلانه، آزادی بیان و حق اجتماع و تشکل در قانون اساسی و به‌رغم پیوستن به میثاق‌های بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی و حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، فعالان حقوق بشر، معترضان در گردهمایی‌های صلح‌آمیز، روزنامه‌نگاران و اعضای اتحادیه‌های صنفی سرکوب و در دادگاه‌های انقلاب، پشت درهای بسته و بدون دسترسی به وکیل، محاکمه و محکوم می‌‌شوند. علاوه‌بر این، به‌رغم اینکه ایران کنوانسیون حقوق کودک را تصویب کرده که به‌طور واضح سن ۱۸ سالگی را به‌عنوان سن مسئولیت کیفری تعیین کرده است و مجازات اعدام و حبس ابد را برای جرایم زیر۱۸سال ممنوع می‌شمارد، جمهوری اسلامی بزرگ‌ترین اعدام‌کننده کودک-مجرمان در جهان است.جمهوری اسلامی ایران همچنین بالاترین آمار اعدام نسبت‌به جمعیت را به خود اختصاص داده است. متاسفانه، مجازات اعدام به‌طور کامل در قوانین حقوق بین‌الملل ممنوع نشده است، اما میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی که ایران به آن پیوسته، اعمال مجازات اعدام را فقط برای جنایات بسیار جدی مانند نسل‌کشی محفوظ نگاه داشته است. با این حال، اتهامات بسیاری از کسانی که در ایران اعدام می‌شوند، نمی‌تواند به‌عنوان جدی‌ترین جنایات طبقه‌بندی شود.